Kız Babası

Kız Babası

 Babalar ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar bir kız evladı için ne manaya geldiklerini asla tam anlamıyla bilmeyeceklerdir. 

 Bir baba kızının içindeki hayati bir organdır. O organ ki bir çarptığında bir daha eskisi gibi olmaz. 

 Gözlerin dolduğu an alt dudağına gelen titremeyi ve uzanmak istediğin omzu hatırlıyor musun? İşte o omuz olmalı baba, omuz aramana sebep olan değil. 

 Sahi kaçımız odasındaki köşeye çekilmek, ayısına sarılmak yerine sırtımıza dolanan bir çift kolun sıcaklığında kaybolduk, o sıcaklığa baba dedik? O sıcaklığı hissedememiş olmak hiçbir babayı kötü yapmaz. Sever babalar kızlarını, sevmeyene de demezler baba diye. Severler sevmesine de dillerine ellerine varmaz sevgileri.

 Sahi, ne olur gözlerinden görsek, dillerinden duysak, ellerinden hissetsek sevgilerini. Okşasalar bir tutam saçını, sarsalar kızlarını, olsalar ilk aşkları. Sahi, kim olsa kıskanmaz, babasının prensesi olanı?

 Babasının prensesleri vardır; sahi, siz onları nasıl hayal ediyorsunuz, şöyle bir düşlesenize. Küçükken babası tırnağına oje sürmüş, saçlarını örmüş, koltukta uyuyakalmışlar. Büyürken düşmüş, babasının kollarında ağlayıp omzuna yaslanmış, kalbi kırılıp babasına anlatmış.

 Bir de babasının kızları vardır. Onlar babaları gibi güçlü kalmak ve içindeki sızıyı saklamak zorunda kalır, babalarına karşı bile. En son ne zaman sarıldılar acaba, yada saçları okşandı. Onların göz yaşlarını silecek bir babaları vardı, babaları göz yaşlarını nasıl sileceğini öğretene kadar. Öğretiler çünkü fikrimce ne yapacaklarını bilmezler, merhametlerini nasıl göstereceklerini bilmezler. Bu onların suçu değildir, onlarda kendilerince böyle korurlar. 

 Peki böyle yetiştirilmiş bir kız sevgiye uzanmak için ne yapar?

 ''Ben ağlayan insan sevmem.''

 Bunu duysa o kız, ağlamayı bırakır mı?

 Bırakmadı. Saklamayı öğrendi.

 Nasıl bir histir sizce? En güvendiğin kapı yüzüne kapanmış gibi sanki. Üstündeki kanatlar kalkmış gibi sanki. Üşümeye başlarmış gibi. Ağlamayı bırakmak gibi değil de ağlayacak yerini kaybetmek gibi. Sevildiğini bilmek değil de hissetmeyi ummak gibi. 

 Sevmediğinden değil de bilmediğinden gibi. 

Ve şunu unutmayın sevmeyi bilmeyen değil de sevmeyen baba, baba değildir.